ေယာကၡမထည့္တဲ့ ဂ်င္းက ေတာ္ေတာ္ႀကီးတယ္
သူမ်ား တစ္ဦးတည္းေသာသမီးေတြမ်ား ခ်မ္းသာတာမွ က်ိက်ိတက္
က်ဳပ္မိန္းမ တစ္ဦးတည္းေသာသမီး အလွည့္ၾကမွ ခိုးရာလိုက္ေျပးတုန္းကေတာင္ ထဘီအေပါက္နဲ႔
"ဟာ...ခ်စ္ ထဘီအေပါက္ၾကီး
မလဲလာဘူးလား" ဆိုေတာ့
"ေမာင္..အဆင္ေျပေအာင္လို႔ပါ" တဲ့
က်ဳပ္မွာ ဘာေျပာရမွန္းမသိ
ကဲေကာင္းျပီ သြားမယ္ဆိုျပီး ဒင္းလက္ကုိဆြဲေတာ့
ဒင္းက လက္ျဖဳတ္ျပီးအေနာက္ကုိ လက္ညွဳိးထိုးျပတယ္
တစ္ေယာက္ေယာက္က်န္ေသးတယ္ဆိုတဲ့သေဘာ
အာ့နဲ႔ ဘယ္သူမ်ားလည္းဆိုျပီး လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့
"လခြမ္း...ေယာကၡမၾကီးဟ"
ျမင္ရတဲ့က်ဳပ္မ်က္လုံးေတာင္ က်ဳပ္မယုံရဲဘူး
ေယာကၡမမွ ေယာကၡမစစ္စစ္ ေရမေရာတာၾကိမ္းေသတယ္
ေခါင္းမွာအထုတ္တစ္ထုတ္ကုိ ထမ္းျပီး
ၾကဲလြန္းလွတဲ့ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔
က်ဳပ္အနားကုိ ေရာက္ေတာ့ တိုးတိုးေလးေျပာတယ္။
"သား...သြားေတာ့ေလ ျမန္ျမန္"
"ဟင္....အန္တီက ဘယ္သြားမလို႔တုန္း"
"ဘယ္သြားရမွာတုန္း မင္းနဲ႔လိုက္မလို႔ေလ"
"ငင့္...ေက်ာ္က အန္တီ့သမီးပဲခိုးမွာေလ"
"ဟဲ့ ငါ့သမီးပဲခုိးေတာ့ ငါကဘယ္နားသြားေနရမတုန္း"
က်ဳပ္မ်က္ရည္ ျပဴတစ္ျပဴတစ္ျဖစ္လာတယ္။
"ဟာဗ်ာ...ကိုယ့္ဘာကုိယ္အိမ္မွာေနေလဗ်ာ"
"အမေလး ငါကမုဆုိးမ တစ္ေကာင္ၾကြက္ဟဲ့
ငါမပါေစခ်င္ရင္ ငါ့သမီးကုိလည္း မခိုးနဲ႔ အေကာင္ရဲ႕"
"ဟာဗ်ာ အန္တီကေတာ့ေနာက္ျပီဗ်ာ
ခ်စ္ၾကည့္ေျပာဦးေလကြာ"
"ဘာမွၾကည့္ေျပာစရာမလုိဘူး ခ်စ္တို႔သားအမိ
တိုင္ပင္ျပီးျပီ ခ်စ္အေမကုိမေခၚႏိုင္မွေတာ့ ခ်စ္လည္းမလိုက္ေတာ့ဘူး"
"ငင့္..."
ေျပာေျပာဆိုဆုိနဲ႔ ငတိမက အေနာက္လွည့္ထြက္သြားတယ္
ဒါကုိ ဒင္းအေမက ငတိမလက္ကုိ လွမ္းကုိင္ျပီး
"ဒီမွာ သမီး သမီးျပန္ခ်င္ျပန္ေတာ့
အေမေတာ့ အရွက္ကြဲမခံႏိုင္ဘူး"
"ဟင္...အန္တီက ဘာ..ဘာ..ဘာလုပ္မလုိ႔လည္းဟင္"
"ဘာလုပ္ရမတုန္း ေအးစိန္တဲ့ဟဲ့ တစ္စိန္ထဲရွိတယ္
အရွက္ကုိအသက္ထက္ပုိတန္ဖိုးထားတယ္
လင္မရွိတာလည္း 18ႏွစ္ေက်ာ္ျပီ
အရွက္ကြဲမဲ့အစား မင္းနဲ႔ပဲလိုက္မယ္ေဟ့.."
"ငင့္..."
ဂ်င္းမွ ရုိးရုိးဂ်င္းမဟုတ္ဘူး ရွယ္ႏွစ္ျပန္ေၾကာ္ဂ်င္း
သုံးသြားတဲ့ အကြက္ေလးေတြ သိပ္လွတယ္
က်ဳပ္မွာ ဆုပ္လည္းဆူး စားလည္းရူး
မထူးတဲ့ အဆုံး ငတိမကုိျပန္ညွိျပီး
ေယာကၡမပါ အိမ္ေပၚေခၚတင္ထားလိုက္ရတယ္
ဘယ္ႏွယ့္ မိန္းမခိုးတာ ေယာကၡမပါ အဆစ္ပါလာရတယ္လို႔
အဲ့ကတည္းက အိမ္ေပၚတက္စားလာတာ ဒီေန႔ဒီခ်ိန္ထိ
ပထမကေတာ့ က်ဳပ္လညး္တစ္ေကာင္ၾကြက္
ငတိမလည္း ဖေအမရွိ မိတဆိုးတစ္ေကာင္ၾကြက္
ယူျပီးရင္ ခက္ခက္ခဲခဲရွာေဖြစရာမလိုဘူးဆိုျပီး ခိုးလာတာ
အခုၾကေတာ့ ေယာကၡမတစ္ေကာင္ၾကြက္ၾကီးပါ ပါလာတယ္
ေကာင္းေရာ....
ဒီကေန႔လည္း မိုးလင္းကတည္းက ဘာမွအဆင္မေျပဘူး
မိန္းမက ေစ်းဖိုးပုိေပးဆိုျပီးေတာင္းေနတာ တစ္ပတ္ေလာက္ရွိျပီ
အဲ့တာပုိမေပးလို႔ဆိုျပီး မိုးလင္းကတည္းက က်ဳပ္ကုိအငတ္ထားတယ္ဗ်ာ
စားခ်င္ရင္ကုိယ့္ဘာကုိယ္သြား၀ယ္ဆိုျပီး
အဲ့တာနဲ႔ပဲ ဘာမွမစားပဲထြက္လာရတယ္
ကားဂိတ္မွာ ေဆးလိပ္ေလးဖြာရင္း ကားေစာင့္ေနတုန္း
အေနာက္ကေန လက္လွမ္းတို႔တယ္
"အတို...ထမီးဖိုး ဟီးဖိုးေလး"
စုတ္စုတ္ျပတ္ျပတ္သူေတာင္းေလး
ေအာ္ ကုိယ္လည္းဘာမစားခဲ့ရဘူးဆိုေတာ့ ကုိယ္ခ်င္းစာျပီး အိတ္ထဲၾကည့္တာ ငါးဆယ္တန္တစ္ရြက္ေတြ႕တာနဲ႔ ထုတ္ေပးလိုက္တယ္
"ေရာ႔...."
အံမယ္ ငါးဆယ္တန္ထုတ္ေပးေတာ့ သူေတာင္းစားက က်ဳပ္ကုိဖင္တစ္ျပန္ေခါင္းတစ္ျပန္ မ်က္ေစာင္းထိုးၾကည့္တယ္
ျပီးေတာ့
"ဒီမွာ..အတို"
"အင္း..ဘာလည္း"
"မုန္ဟြင္းခါး တစ္ဘြဲ ဘယ္ေလာက္လည္း"
"500 ေလ"
"အင္း..ဒီမွာအတိုေပးတဲ့ နားဆယ္နက္ မုန္ဟြင္းခါးက နံဒါပင္ေဒါင္မရဘူး"
"ဟင္...."
"ဘာဟင္လဲ ခင္းညားက က်ဳပ္ကုိ ေလွာင္ဒါလား"
"ငင့္...မေလွာင္ပါဘူးကြာ"
"ရုိ႕ရုိ႕ ရုိ႕ရို႕ မလုပ္နက္ေနာ္
စခြက္ျဖတ္ရုိက္လုိက္လုိ႔ ရာဇမ္၀င္ယုိင္းတြားမယ္"
"လခြမ္း...မင္းကဘာေကာင္မုိ႔လို႔တုန္း"
"က်ဳတ္ဂုိ ဘာဒီေဒါင္းဇား ထင္ေနႏို႔လည္း"
"ကုိင္း ေျပာစမ္း ဘာသူေတာင္းစားလည္း"
"ဒီေဒါင္းဇား ဂုိင္းခ်ဳပ္"
"ငွယ္..."
"က်ဳတ္ဒို႔ဂ ျမိဳးနဲ႔ ယုိးနဲ႔ သမိုင္းနဲ႔ ဒီေတာင္းဇား"
"ငင့္...."
"ဘားမွမငင့္နက္ ခင္ညားမွာ အခုဘယ္ေလာက္ပါလဲ..."
"ခုႏွစ္ရာ.."
"ေပး နားရာ"
"ငင့္"
"မငင့္နက္ ေပးဆိုေပးလက္"
"ေအာ္..အင္း အင္း ေရာ့ေရာ့"
"ပီးေယာ ၾကန္တဲ့ ႏွစ္ယာနက္ ကားစီးသြား"
"ဟုတ္..ဟုတ္"
"ဒါပဲ တြားပီ"
"ငင့္...ဒါနဲ႔ ကားမလာေသးဘူးဆိုေတာ့
ခင္ဗ်ား မ်ိဳးနဲ႔ရုိးနဲ႔ သမိုင္းေလးကုိ ေျပာျပပါလား "
"ေအာ္...ဒါဂ သိပ္ရွည္လွ်ားတယ္
ခင္ညားဂုိ ေျပာၾကလို႔လည္း နားလယ္မဲ့ပုံမေပၚဘူး"
"ငင့္...နားလည္ပါတယ္ ေျပာျပပါ"
"ဒီလို"
သူေတာင္းစားေျပာရင္းဆိုရင္း
ရင္ဘတ္ေပၚလက္တစ္ဖက္တင္
မ်က္ရည္တစမ္းစမ္းနဲ႔
တကယ့္သမိုင္းၾကီးေျပာျပေတာ့မဲ့ပုံ
"က်ဳတ္တို႔ဂ"
"အင္း"
"တစ္ခ်ိန္တုန္းဂ"
"အင္း ဘာျဖစ္လည္း"
"က်ဳတ္အဘုိးလက္ထက္ကတည္းဂ"
"အင္းဘာျဖစ္လည္းလို႔"
"ဘားမွမဖစ္ဘူး မယမ္းဂုန္းက သမိုင္းလမ္းစုံမွာ ေတာင္းလာဒါ"
"ငင့္"
"ဒါပဲ တြားဖီ"
ေတာက္ သူေတာင္းစားက ႏွစ္က်ပ္ကြက္နင္းတာ ခံရတယ္လို႔
ဒါတင္ပဲလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ဘူး
တစ္ေနကုန္အလုပ္မွာ စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔လုပ္ျပီး
အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ျမင္လိုက္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းက
က်ဳပ္ပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖစ္သြားေစတယ္
ဘာျမင္တယ္မွတ္လို႔တုန္း
တံခါးဖြင့္လုိက္တာနဲ႔ အိမ္ေရွ႕က ဧည့္ခန္းမွာ
မိန္းမနဲ႔ ေယာကၡမက ဆိုင္းဘုတ္ေတြ ကုိင္ျပီး
အဆင္သင့္မတ္တပ္ရပ္ေစာင့္ေနတာ
က်ဳပ္ကုိလည္းျမင္ေရာ မိန္းမလုပ္သူက
အေရွ႕ကေန တိုင္ျပီး ေယာကၡမ ျဖစ္သူက အေနာက္ကေနလိုက္ဆုိတယ္
...အိမ္စားရိတ္ တိုးျမွင့္ေရး....
...ဒုိ႔အေရး...ဒုိ႔အေရး
...စားခ်င္တာမွန္သမွ်၀ယ္ေကၽြးေရး
...ဒုိ႔အေရး ဒုိ႔အေရး...
...မတရားမႈပေပ်ာက္ေရး...
..ဒုိ႔အေရး...ဒုိ႔အေရး..
ဒါကုိျမင္ေတာ့ က်ဳပ္လည္းေဒါသထြက္တာေပါ့
"တိတ္စမ္း သားအမိႏွစ္ေယာက္ စားပြဲကုိပတ္ျပီး ဒုိ႔အေရး ဒုိ႔အေရးနဲ႔ ဘာလုပ္ေနၾကတာတုန္း"
"ဘာလုပ္ရမွာတုန္း ရွင့္ကုိ ဆႏၵျပေနတာေလ"
"လခြမ္း...ဒီအတိုင္း ဆႏၵျပလို႔ရေရာလား"
"အမေလး ဒီအတိုင္းမျပဘူးေတာ္ေရ
ေထာက္ခံခ်က္နဲ႔ျပတာ ေထာက္ခံခ်က္နဲ႔ ေရာ့ၾကည့့္"
...ဘုတ္...
"လခြမ္း..."
အမေလး ဒင္းတို႔သားအမိက
ဆႏၵျပတာေတာင္ ေထာက္ခံခ်က္ေတြဘာေတြနဲ႔
"ဒီမွာ ဘာမွမလည္အူေၾကာင္မလုပ္နဲ႔
ရွင္ေပးတဲ့ စားရိတ္နဲ႔ ေလာက္တာမဟုတ္ေတာ့ဘူး"
"ငင့္...တစ္ေန႔တစ္ေသာင္းက နည္းလို႔လားကြ"
"နည္းတယ္ ဘာမွလာမေျပာနဲ႔
တိုးေပးရင္ေပး မေပးရင္ 88အဖြဲ႕နဲ႔ေခၚျပီးညွိရလိမ့္မယ္"
"ငွယ္...."
"မေပးႏိုင္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္မ အိမ္ေပၚက ဆင္းရလိမ့္မယ္"
"ေအးေကာင္းတယ္ ဆင္းဆင္း
မင္းအေမပါတစ္ခါတည္းေခၚသြား"
"အုိ...ငါကေတာ့ အိမ္ေပၚကလည္းမဆင္းႏိုင္ပါဘူး
ငါ့သမီးဆင္းခ်င္ဆင္း ငါကလင္မရွိတာလည္း
အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ျပီဆိုေတာ့
ဒီမွာပဲဆက္ေနမယ္"
"ငင့္...."
ဆက္ေျပာစရာ စကားရွာမေတြ႕
ေယာကၡမထည့္တဲ့ ဂ်င္းကေတာ္ေတာ္ႀကီးတယ္။
ဝင္ၿပီးရင္ျပန္နႈတ္မရတဲ့ ဂ်င္း။
မတက္ႏိုင္တဲ့အဆုံး
က်ဳပ္မွာ ေရငုံႏႈတ္ပိတ္ျပီး ေစ်းဖိုးတိုးျမွင့္ေရးစီမံကိန္းၾကီးကုိ
ဂ်င္းမွန္းသိသိနဲ႔ တိုးေပးလိုက္ရတယ္လို႔
ေတာက္....လခြမ္းပါကြာ.....
#စေနေမာင္ငုိး
Credit
က်ဳပ္မိန္းမ တစ္ဦးတည္းေသာသမီး အလွည့္ၾကမွ ခိုးရာလိုက္ေျပးတုန္းကေတာင္ ထဘီအေပါက္နဲ႔
"ဟာ...ခ်စ္ ထဘီအေပါက္ၾကီး
မလဲလာဘူးလား" ဆိုေတာ့
"ေမာင္..အဆင္ေျပေအာင္လို႔ပါ" တဲ့
က်ဳပ္မွာ ဘာေျပာရမွန္းမသိ
ကဲေကာင္းျပီ သြားမယ္ဆိုျပီး ဒင္းလက္ကုိဆြဲေတာ့
ဒင္းက လက္ျဖဳတ္ျပီးအေနာက္ကုိ လက္ညွဳိးထိုးျပတယ္
တစ္ေယာက္ေယာက္က်န္ေသးတယ္ဆိုတဲ့သေဘာ
အာ့နဲ႔ ဘယ္သူမ်ားလည္းဆိုျပီး လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့
"လခြမ္း...ေယာကၡမၾကီးဟ"
ျမင္ရတဲ့က်ဳပ္မ်က္လုံးေတာင္ က်ဳပ္မယုံရဲဘူး
ေယာကၡမမွ ေယာကၡမစစ္စစ္ ေရမေရာတာၾကိမ္းေသတယ္
ေခါင္းမွာအထုတ္တစ္ထုတ္ကုိ ထမ္းျပီး
ၾကဲလြန္းလွတဲ့ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔
က်ဳပ္အနားကုိ ေရာက္ေတာ့ တိုးတိုးေလးေျပာတယ္။
"သား...သြားေတာ့ေလ ျမန္ျမန္"
"ဟင္....အန္တီက ဘယ္သြားမလို႔တုန္း"
"ဘယ္သြားရမွာတုန္း မင္းနဲ႔လိုက္မလို႔ေလ"
"ငင့္...ေက်ာ္က အန္တီ့သမီးပဲခိုးမွာေလ"
"ဟဲ့ ငါ့သမီးပဲခုိးေတာ့ ငါကဘယ္နားသြားေနရမတုန္း"
က်ဳပ္မ်က္ရည္ ျပဴတစ္ျပဴတစ္ျဖစ္လာတယ္။
"ဟာဗ်ာ...ကိုယ့္ဘာကုိယ္အိမ္မွာေနေလဗ်ာ"
"အမေလး ငါကမုဆုိးမ တစ္ေကာင္ၾကြက္ဟဲ့
ငါမပါေစခ်င္ရင္ ငါ့သမီးကုိလည္း မခိုးနဲ႔ အေကာင္ရဲ႕"
"ဟာဗ်ာ အန္တီကေတာ့ေနာက္ျပီဗ်ာ
ခ်စ္ၾကည့္ေျပာဦးေလကြာ"
"ဘာမွၾကည့္ေျပာစရာမလုိဘူး ခ်စ္တို႔သားအမိ
တိုင္ပင္ျပီးျပီ ခ်စ္အေမကုိမေခၚႏိုင္မွေတာ့ ခ်စ္လည္းမလိုက္ေတာ့ဘူး"
"ငင့္..."
ေျပာေျပာဆိုဆုိနဲ႔ ငတိမက အေနာက္လွည့္ထြက္သြားတယ္
ဒါကုိ ဒင္းအေမက ငတိမလက္ကုိ လွမ္းကုိင္ျပီး
"ဒီမွာ သမီး သမီးျပန္ခ်င္ျပန္ေတာ့
အေမေတာ့ အရွက္ကြဲမခံႏိုင္ဘူး"
"ဟင္...အန္တီက ဘာ..ဘာ..ဘာလုပ္မလုိ႔လည္းဟင္"
"ဘာလုပ္ရမတုန္း ေအးစိန္တဲ့ဟဲ့ တစ္စိန္ထဲရွိတယ္
အရွက္ကုိအသက္ထက္ပုိတန္ဖိုးထားတယ္
လင္မရွိတာလည္း 18ႏွစ္ေက်ာ္ျပီ
အရွက္ကြဲမဲ့အစား မင္းနဲ႔ပဲလိုက္မယ္ေဟ့.."
"ငင့္..."
ဂ်င္းမွ ရုိးရုိးဂ်င္းမဟုတ္ဘူး ရွယ္ႏွစ္ျပန္ေၾကာ္ဂ်င္း
သုံးသြားတဲ့ အကြက္ေလးေတြ သိပ္လွတယ္
က်ဳပ္မွာ ဆုပ္လည္းဆူး စားလည္းရူး
မထူးတဲ့ အဆုံး ငတိမကုိျပန္ညွိျပီး
ေယာကၡမပါ အိမ္ေပၚေခၚတင္ထားလိုက္ရတယ္
ဘယ္ႏွယ့္ မိန္းမခိုးတာ ေယာကၡမပါ အဆစ္ပါလာရတယ္လို႔
အဲ့ကတည္းက အိမ္ေပၚတက္စားလာတာ ဒီေန႔ဒီခ်ိန္ထိ
ပထမကေတာ့ က်ဳပ္လညး္တစ္ေကာင္ၾကြက္
ငတိမလည္း ဖေအမရွိ မိတဆိုးတစ္ေကာင္ၾကြက္
ယူျပီးရင္ ခက္ခက္ခဲခဲရွာေဖြစရာမလိုဘူးဆိုျပီး ခိုးလာတာ
အခုၾကေတာ့ ေယာကၡမတစ္ေကာင္ၾကြက္ၾကီးပါ ပါလာတယ္
ေကာင္းေရာ....
ဒီကေန႔လည္း မိုးလင္းကတည္းက ဘာမွအဆင္မေျပဘူး
မိန္းမက ေစ်းဖိုးပုိေပးဆိုျပီးေတာင္းေနတာ တစ္ပတ္ေလာက္ရွိျပီ
အဲ့တာပုိမေပးလို႔ဆိုျပီး မိုးလင္းကတည္းက က်ဳပ္ကုိအငတ္ထားတယ္ဗ်ာ
စားခ်င္ရင္ကုိယ့္ဘာကုိယ္သြား၀ယ္ဆိုျပီး
အဲ့တာနဲ႔ပဲ ဘာမွမစားပဲထြက္လာရတယ္
ကားဂိတ္မွာ ေဆးလိပ္ေလးဖြာရင္း ကားေစာင့္ေနတုန္း
အေနာက္ကေန လက္လွမ္းတို႔တယ္
"အတို...ထမီးဖိုး ဟီးဖိုးေလး"
စုတ္စုတ္ျပတ္ျပတ္သူေတာင္းေလး
ေအာ္ ကုိယ္လည္းဘာမစားခဲ့ရဘူးဆိုေတာ့ ကုိယ္ခ်င္းစာျပီး အိတ္ထဲၾကည့္တာ ငါးဆယ္တန္တစ္ရြက္ေတြ႕တာနဲ႔ ထုတ္ေပးလိုက္တယ္
"ေရာ႔...."
အံမယ္ ငါးဆယ္တန္ထုတ္ေပးေတာ့ သူေတာင္းစားက က်ဳပ္ကုိဖင္တစ္ျပန္ေခါင္းတစ္ျပန္ မ်က္ေစာင္းထိုးၾကည့္တယ္
ျပီးေတာ့
"ဒီမွာ..အတို"
"အင္း..ဘာလည္း"
"မုန္ဟြင္းခါး တစ္ဘြဲ ဘယ္ေလာက္လည္း"
"500 ေလ"
"အင္း..ဒီမွာအတိုေပးတဲ့ နားဆယ္နက္ မုန္ဟြင္းခါးက နံဒါပင္ေဒါင္မရဘူး"
"ဟင္...."
"ဘာဟင္လဲ ခင္းညားက က်ဳပ္ကုိ ေလွာင္ဒါလား"
"ငင့္...မေလွာင္ပါဘူးကြာ"
"ရုိ႕ရုိ႕ ရုိ႕ရို႕ မလုပ္နက္ေနာ္
စခြက္ျဖတ္ရုိက္လုိက္လုိ႔ ရာဇမ္၀င္ယုိင္းတြားမယ္"
"လခြမ္း...မင္းကဘာေကာင္မုိ႔လို႔တုန္း"
"က်ဳတ္ဂုိ ဘာဒီေဒါင္းဇား ထင္ေနႏို႔လည္း"
"ကုိင္း ေျပာစမ္း ဘာသူေတာင္းစားလည္း"
"ဒီေဒါင္းဇား ဂုိင္းခ်ဳပ္"
"ငွယ္..."
"က်ဳတ္ဒို႔ဂ ျမိဳးနဲ႔ ယုိးနဲ႔ သမိုင္းနဲ႔ ဒီေတာင္းဇား"
"ငင့္...."
"ဘားမွမငင့္နက္ ခင္ညားမွာ အခုဘယ္ေလာက္ပါလဲ..."
"ခုႏွစ္ရာ.."
"ေပး နားရာ"
"ငင့္"
"မငင့္နက္ ေပးဆိုေပးလက္"
"ေအာ္..အင္း အင္း ေရာ့ေရာ့"
"ပီးေယာ ၾကန္တဲ့ ႏွစ္ယာနက္ ကားစီးသြား"
"ဟုတ္..ဟုတ္"
"ဒါပဲ တြားပီ"
"ငင့္...ဒါနဲ႔ ကားမလာေသးဘူးဆိုေတာ့
ခင္ဗ်ား မ်ိဳးနဲ႔ရုိးနဲ႔ သမိုင္းေလးကုိ ေျပာျပပါလား "
"ေအာ္...ဒါဂ သိပ္ရွည္လွ်ားတယ္
ခင္ညားဂုိ ေျပာၾကလို႔လည္း နားလယ္မဲ့ပုံမေပၚဘူး"
"ငင့္...နားလည္ပါတယ္ ေျပာျပပါ"
"ဒီလို"
သူေတာင္းစားေျပာရင္းဆိုရင္း
ရင္ဘတ္ေပၚလက္တစ္ဖက္တင္
မ်က္ရည္တစမ္းစမ္းနဲ႔
တကယ့္သမိုင္းၾကီးေျပာျပေတာ့မဲ့ပုံ
"က်ဳတ္တို႔ဂ"
"အင္း"
"တစ္ခ်ိန္တုန္းဂ"
"အင္း ဘာျဖစ္လည္း"
"က်ဳတ္အဘုိးလက္ထက္ကတည္းဂ"
"အင္းဘာျဖစ္လည္းလို႔"
"ဘားမွမဖစ္ဘူး မယမ္းဂုန္းက သမိုင္းလမ္းစုံမွာ ေတာင္းလာဒါ"
"ငင့္"
"ဒါပဲ တြားဖီ"
ေတာက္ သူေတာင္းစားက ႏွစ္က်ပ္ကြက္နင္းတာ ခံရတယ္လို႔
ဒါတင္ပဲလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ဘူး
တစ္ေနကုန္အလုပ္မွာ စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔လုပ္ျပီး
အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ျမင္လိုက္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းက
က်ဳပ္ပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖစ္သြားေစတယ္
ဘာျမင္တယ္မွတ္လို႔တုန္း
တံခါးဖြင့္လုိက္တာနဲ႔ အိမ္ေရွ႕က ဧည့္ခန္းမွာ
မိန္းမနဲ႔ ေယာကၡမက ဆိုင္းဘုတ္ေတြ ကုိင္ျပီး
အဆင္သင့္မတ္တပ္ရပ္ေစာင့္ေနတာ
က်ဳပ္ကုိလည္းျမင္ေရာ မိန္းမလုပ္သူက
အေရွ႕ကေန တိုင္ျပီး ေယာကၡမ ျဖစ္သူက အေနာက္ကေနလိုက္ဆုိတယ္
...အိမ္စားရိတ္ တိုးျမွင့္ေရး....
...ဒုိ႔အေရး...ဒုိ႔အေရး
...စားခ်င္တာမွန္သမွ်၀ယ္ေကၽြးေရး
...ဒုိ႔အေရး ဒုိ႔အေရး...
...မတရားမႈပေပ်ာက္ေရး...
..ဒုိ႔အေရး...ဒုိ႔အေရး..
ဒါကုိျမင္ေတာ့ က်ဳပ္လည္းေဒါသထြက္တာေပါ့
"တိတ္စမ္း သားအမိႏွစ္ေယာက္ စားပြဲကုိပတ္ျပီး ဒုိ႔အေရး ဒုိ႔အေရးနဲ႔ ဘာလုပ္ေနၾကတာတုန္း"
"ဘာလုပ္ရမွာတုန္း ရွင့္ကုိ ဆႏၵျပေနတာေလ"
"လခြမ္း...ဒီအတိုင္း ဆႏၵျပလို႔ရေရာလား"
"အမေလး ဒီအတိုင္းမျပဘူးေတာ္ေရ
ေထာက္ခံခ်က္နဲ႔ျပတာ ေထာက္ခံခ်က္နဲ႔ ေရာ့ၾကည့့္"
...ဘုတ္...
"လခြမ္း..."
အမေလး ဒင္းတို႔သားအမိက
ဆႏၵျပတာေတာင္ ေထာက္ခံခ်က္ေတြဘာေတြနဲ႔
"ဒီမွာ ဘာမွမလည္အူေၾကာင္မလုပ္နဲ႔
ရွင္ေပးတဲ့ စားရိတ္နဲ႔ ေလာက္တာမဟုတ္ေတာ့ဘူး"
"ငင့္...တစ္ေန႔တစ္ေသာင္းက နည္းလို႔လားကြ"
"နည္းတယ္ ဘာမွလာမေျပာနဲ႔
တိုးေပးရင္ေပး မေပးရင္ 88အဖြဲ႕နဲ႔ေခၚျပီးညွိရလိမ့္မယ္"
"ငွယ္...."
"မေပးႏိုင္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္မ အိမ္ေပၚက ဆင္းရလိမ့္မယ္"
"ေအးေကာင္းတယ္ ဆင္းဆင္း
မင္းအေမပါတစ္ခါတည္းေခၚသြား"
"အုိ...ငါကေတာ့ အိမ္ေပၚကလည္းမဆင္းႏိုင္ပါဘူး
ငါ့သမီးဆင္းခ်င္ဆင္း ငါကလင္မရွိတာလည္း
အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ျပီဆိုေတာ့
ဒီမွာပဲဆက္ေနမယ္"
"ငင့္...."
ဆက္ေျပာစရာ စကားရွာမေတြ႕
ေယာကၡမထည့္တဲ့ ဂ်င္းကေတာ္ေတာ္ႀကီးတယ္။
ဝင္ၿပီးရင္ျပန္နႈတ္မရတဲ့ ဂ်င္း။
မတက္ႏိုင္တဲ့အဆုံး
က်ဳပ္မွာ ေရငုံႏႈတ္ပိတ္ျပီး ေစ်းဖိုးတိုးျမွင့္ေရးစီမံကိန္းၾကီးကုိ
ဂ်င္းမွန္းသိသိနဲ႔ တိုးေပးလိုက္ရတယ္လို႔
ေတာက္....လခြမ္းပါကြာ.....
#စေနေမာင္ငုိး
Credit
Comments
Post a Comment