"လမ္းနာမည္မ်ား''

"လမ္းနာမည္မ်ား''
.

သူငယ္ခ်င္းက သူ႔ညီဝမ္းကြဲတစ္ေယာက္ ေနမေကာင္းလို႔ လူနာေမးသြားခ်င္လို႔ အေဖာ္ လိုက္ခ့ဲပါဆိုတာနဲ႔ ပါသြားတယ္။

မႏၱေလးနားက ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕ေပါ့။

ကိုယ္က ငိုက္ရင္းလိုက္လာတာဆိုေတာ့....
ကိုယ့္လူ ကားေမာင္းရင္း သီခ်င္းညည္းတာေတြ
ကားေက်ာ္တက္လို႔ ဟြန္းတီးသံေတြ
ဆိုင္ကယ္သမား ကို႐ို႔ကားယားလုပ္လို႔ လွမ္းဆဲတာေတြ မၾကားတခ်က္ ျကားတခ်က္နဲ႔

ျမိဳ႕ထဲ ဝင္ခါနီးေတာ့...
သူဖုန္းဆက္ေမးေနသံ ၾကားရတယ္...
စပီကာဖြင့္ၿပီး ေျပာေနတာဆိုေတာ့ အကုန္ၾကားေနရတာေပါ့...

"ေဟ့ေရာင္... ဘယ္လမ္းက လာရမွာလဲ၊ လမ္းထိပ္မွာ တံတားျပင္ေနတာဆို''
"ဟုတ္တယ္... လိပ္ေခါင္းလမ္းက မဝင္နဲ႔''

"လိပ္ေခါင္းလမ္းက မဝင္လို႔ ဘယ္လမ္းက ဝင္ရမလဲ''
"အနာႀကီးလမ္းက ဝင္ခ့ဲကြ''

"ေအး ေအး... ေက်ာင္းေပါက္နဲ႔ တည့္တည့္လမ္း မဟုတ္လား''
"ေအး... အဝီစိေတြ႔ရင္ ဘယ္ခ်ိဳး''

"ဘယ္ခ်ိဳးၿပီးေတာ့ ေရာ...''
"ဘယ္ခ်ိဳးၿပီး ၃ အိမ္ေက်ာ္ရင္ ငရဲလို႔ ေမးလိုက္၊ ေရာက္ၿပီ၊ ငရဲ လူတိုင္းသိတယ္''

ဘုရား ဘုရား...

လိပ္ေခါင္းလမ္းတ့ဲ
အနာႀကီးလမ္းတ့ဲ
အဝီစိတဲ့
ငရဲ ေရာက္ေရာ တ့ဲ

"ေဟ်ာင့္...ကားရပ္ေတာ့ ငါ ဆက္မလိုက္ရဲေတာ့ဘူး''
"ဘာလို႔လဲဟ''

"မင္းလမ္းေတြ လိပ္စာေတြက ငါေၾကာက္လာၿပီ''
"မေၾကာက္ပါနဲ႔ကြ၊ လမ္းနာမယ္ေတြက အရပ္က ေပးထားတာပါ၊ စည္ပင္က ေပးထားတာေတာ့ ရိွတယ္၊ ဆိုင္းဘုတ္မထူ ဘာမထူဆိုေတာ့ အရပ္က ေခၚတ့ဲ နာမည္ပဲ တြင္ေနတာ''

"ဘာလို႔ လိပ္ေခါင္းလမ္းလို႔ ေခၚတာလဲ''
"လမ္းထဲမွာ လိပ္ေခါင္းကုေဆးခန္း ရိွတယ္ေလ၊ ေဆးခန္းလမ္းၫြန္ ဆိုင္းဘုတ္က လမ္းထိပ္မွာ စိုက္ထားေတာ့ အလြယ္ပဲ လိပ္ေခါင္းလမ္းလို႔ ေခၚလိုက္တာ''

"အနာႀကီးလမ္း ကေရာ? ေဆးခန္းဆိုင္းဘုတ္ ရိွလို႔ပဲလား''
"မဟုတ္ဘူး၊ အနာႀကီးတိုက္ဖ်က္ေရးရံုးရိွလို႔ အနာႀကီးလမ္းလို႔ ေခၚၾကတာ''

"အဝီစိေကရာ...''
"လမ္းေထာင့္မွာ အမ်ားသံုး အဝီစိတြင္းရိွတယ္ေလ''

"ငရဲ က?''
"သူ႔နာမည္က ရဲမင္းဦးေလ၊ ရပ္ကြက္က သူ႔ကို ငရဲလို႔ပဲ ေခၚၾကတာကိုး''

"အ့ဲလိုဆို အျပန္က်ရင္ ငါ့ကို စည္ပင္ရံုးလိုက္ပို႔''
"ဘာလုပ္မလို႔လဲ''

"ဒီရပ္ကြက္မွာ လမ္းၫႊန္ဆိုင္းဘုတ္ ျမန္ျမန္လာတပ္ၾကပါလို႔၊ မဟုတ္ရင္ ေနာက္ လာမလည္ေတာ့ဘူးလို႔ သြားေျပာမလို႔''
"အမေလး... စည္ပင္က သူ႔လမ္းထိပ္က ဆိုင္းဘုတ္ေတာင္ ေဆးပ်က္ၿပီး လူျမင္မေကာင္း ျဖစ္ေနတာ လာမျပင္ဘူးကြ''

"ဘယ္လို ေဆးပ်က္ေနတာလဲ''
"မူရင္းလမ္းနာမည္က စည္ပင္လမ္း တ့ဲ၊ ညသတ္ နဲ႔ ငသတ္က ပ်က္တာလား အဖ်က္ခံရတာလားမသိဘူး၊
ခုေတာ့ စ ပ လမ္း ျဖစ္ေနၿပီေလ''

ေအးတာပဲ...
.
.
.
သန္၄ကို - ေပါက္ကရ၄၀