အတန္းထဲမွာ လဥတို ဆိုတဲ့ ကေလး ရိွလား"

"ဆရာမ !!"

ဆရာမလို႔သာ ေခၚရတာ ကိုယ္နဲ႔ ရြယ္တူပဲ

"ဘယ္သူနဲ႔ ေတြ႔ခ်င္လို႔လဲ.."

"က်ေတာ့္တူေလးပါ ဆရာမ"

"ဘာကိစၥရိွလို႔လဲ"

"အေရးႀကီးလို႔ပါ သူနဲ႔ ေတြ႔မွ ျဖစ္မွာပါ"

ဆရာမက က်ေတာ့္ကို အတန္းထဲ ေပးမဝင္ပဲ ေ႐ွ႕ကေနကာၿပီး..

"နာမည္ေျပာေလ..."

"ေအာ္...ဟုတ္ကဲ့ ေဂြးတိုပါ"

"႐ွင္!!!"

ဆရာမ က်ေတာ့္ကို ေျခအစ ေခါင္းအဆုံး ၾကည့္တယ္။
ၿပီးေတာ့.......

"က်မ အတန္းမွာ အဲ့ဒီနာမည္ မရိွဘူး႐ွင့္!"

"ဒါ ဂရိတ္သရီး ဘီ အခန္း မဟုတ္လားဗ်ာ"

"ဟုတ္ပါတယ္႐ွင္!"

"ေဂြးတိုက ဒီအခန္းမွာ တက္တာပဲဗ်"

"ေက်ာင္းနာမည္ေျပာၾကည့္ပါလား"

"သူ႔ေက်ာင္းနာမည္က မသိဘူး ငယ္ငယ္က သူ႔ေဂြးေလးက တိုတိုေလးမို႔ သူ႔ကို ခ်စ္စႏိုးနဲ႔ ေဂြးတိုလို႔ ေခၚတာပါ"

"က်စ္...႐ွင္က က်မကို ဘာေတြ လာေျပာေနတာလဲ"

"ဆရာမ မယုံရင္ အခန္းထဲဝင္ၿပီး ေဂြးတိုလို႔ ေအာ္ၾကည့္ပါလား သူထြက္လာလိမ့္မယ္"

"႐ိုင္း႐ိုင္းစိုင္းစိုင္းေတြ႐ွင္ က်မက အပ်ိဳ႐ွင့္"

ငွယ္ ဘာမွလဲ မဆိုင္ဘူး..။

"လုပ္ပါဆရာမရယ္ က်ေတာ္ပဲ အတန္းထဲ ဝင္ေအာ္လိုက္မယ္ေလ"

"အို..ဘာလို႔ အခန္းထဲေပးဝင္ရမွာလဲ
က်မ ေက်ာင္းသားေတြကို စိတ္မခ်ပါဘူး"

"ဒါဆို ဆရာမပဲ ေခၚေပးပါဗ်ာ"

"႐ွင့္ဟာက ဒဲ့ႀကီး"

"ဗ်ာ!!"

"႐ွင့္တူ နာမည္ကိုေျပာတာ႐ွင့္"

"ဟိုေလ...ငပဲတိုလို႔ ေျပာင္းေအာ္ၾကည့္ပါလား"

"ဟာ.!!!"

ဆရာမ တစ္ခ်က္ စဥ္းစားၿပီး....

"က်မပဲ ၾကည့္ၾကပ္ေအာ္ေပးမယ္"

"ဟုတ္ကဲ့"

"ဖူး.........."

ဆရာမ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်ကာ အခန္းထဲဝင္ၿပီး...

"အားလုံးတိတ္.!!!
အတန္းထဲမွာ လဥတို ဆိုတဲ့ ကေလး ရိွလား"

ဟိုက္စကိုက္
Original by ###အြပ္ တ္
,Credit

Comments